Bu cümleler, Kürt illerinde yaşam hakkı ihlal edilen çocuk ve gençlerin yakınları ile yaptığımız görüşmelerden derlendi.
Kayıplar çoğu zaman yalnızca ailelerin acısı olarak görüldü. Yaşananlar tanınmadığında ölümler sıradanlaştırıldı. Aileler hem kayıplarının, hem de yalnız bırakılmanın acısıyla baş başa bırakıldı. Oysa tanınmayan her acı, toplum olarak iyileşme ve demokratik bir gelecek inşa etme imkanımızı zorlaştırdı.
Kayıplar toplumsal olarak tanındığında, ailelerin acısı ortak bir sorumluluk olarak görüldüğünde, adalet talebi bir dayanışma pratiği haline geldiğinde…
#Adaletİyileştirir
- Çocuk ve genç ölümlerine ilişkin bulgularımızın detaylarına buradan ulaşabilir,
- Görsel dosyalarını indirip paylaşarak talebimizin daha fazla kişiye ulaşmasına katkı sunabilirsiniz.
